Bezoek aan woningcorporatie Meerwonen

Op vrijdag 3 november bracht ik een uitgebreid werkbezoek aan woningcorporatie Meerwonen. Ik werd vriendelijk ontvangen door Peter Hoogvliet en Melanie Klinkenberg. Ik wilde graag meer weten over het hoe en wat van een woningcorporatie. Ze namen er ruim de tijd voor en ik vond het bijzonder interessant en leerzaam. Zo hoorde ik voor het eerst, dat woningcorporaties heel veel dingen niet mogen, zoals in een segment woningen bouwen waar veel behoefte is, als dat door commerciële partijen kan worden gedaan. Tegelijkertijd Moet de corporatie bij segmenten in de markt die economisch niet zo haalbaar zijn, wel tegen marktcondities leveren. Dat is best lastig.

Verder betaalt een corporatie geen Vennootschapsbelasting. Dat is fijn, zou je zeggen. Maar nee, want VpB is een winstbelasting. En een woningcorporatie betaalt niet over winst maar over omzet belasting, 1/6 deel van de omzet is belasting.

Bezoek woningcorporatie Meerwonen
Bezoek VVD fractie woningcorporatie Meerwonen

Verder hebben we een aantal locaties met woningen van Meerwonen bezocht. Veel variatie en goede staat van de woningen.

even wat feiten op een rij:

  • 74% huur onder €635,05 dat is de grens voor huursubsidie
  • 4% heeft huur boven de €710,68
  • 1.400 woningen in Oegstgeest
  • wachttijd woning is 6 jaar
  • Corporatie MAG boven-sociaal bouwen, maar dan moet de gemeente het vragen EN moet onder vergelijkbare omstandigheden bouwen, dus geen goedkopere grond.
  • Corporatie mag alleen in “nidaap” (dus in de “commerciële sector”) bouwen en verhuren als het geen economische activiteit is, in het segment net boven sociaal, maar de commerciële partijen doen dat niet dus is het eigenlijk nooit commercieel.
  • In Nederland 2 miljard huurtoeslag en 14 miljard hypotheekrente aftrek

Meerwonen, hartelijk dank voor de goede ontvangst en jullie toegewijde uitleg. Jullie doen mooi werk!

bezoek aan Superrr Oegstgeest

Op vrijdag 10 november bracht ik samen met andere raadsleden van Oegstgeest een werkbezoek aan Superrr in Oegstgeest. In de wijk Poelgeest om precies te zijn. De store manager en de operational manager vertelden over hun mooie werk. Mooi omdat Superrr niet zonder reden met 3 R-en wordt gespeld. Deze staan voor Retail, Re-integratie en Relatie (met de omgeving). Supeerrr is verantwoordelijk voor de de re-integratie van inwoners die al langere tijd werkloos zijn en willen integreren. Wat mij opvalt, is dat de Superrr niet alleen een belangrijke functie heeft voor de wijk als lokale supermarkt. Het blijkt ook echt mensen aan een baan te helpen. En dat voor €54.000,- per jaar aan gemeentelijke subsidie. Met een handvol mensen die naar een nieuwe baan doorvloeien, is dat dus echt rendabel.

2017 bezoek Superrr Oegstgeest
2017 bezoek Superrr Oegstgeest

VANG en PMD

Sommige steden kiezen voor het inzamelen van alle afval op een hoop, dat wil zeggen, geheel ongesorteerd. Het adagium is dat dit efficiënter en goedkoper is. Nu kan het woord “goedkoop” nogal veel verschillende dingen betekenen:

  • lage investering voor lokale overheid
  • lage operationele kosten voor lokale overheid
  • voordelig voor de inwoner
  • goedkoop, beter gezegd commercieel interessant voor de afval verwerker

Je hoeft echt geen econoom te zijn, om te begrijpen dat een grote installatie wellicht heel goed afval kan scheiden. Maar je hoeft evenmin een economisch wonder te zijn, om in te zien, dat: “hoe fijner je je afval voorsorteert, hoe beter de prijs die je kan bedingen bij de afval verwerker.”

Hier een video van Suez:

Dat komt enerzijds doordat je dan gewoon minder kilo’s aanlevert (per stroom afval). Maar belangrijker, het kost de afval verwerker gewoon minder tijd en moeite om alles uit elkaar te plukken. Als het recyclebedrijf alleen plastics, metalen en drankverpakkingen uit elkaar hoeft te vissen, dan is dat echt wel minder tijdrovend dan wanneer daar sinaasappelschillen, vleesresten en wie weet wat tussen zitten.

Sterker nog, als je hoogwaardig afval aanlevert, zou dat niet alleen heel goedkoop kunnen worden afgevoerd, soms levert het zelfs geld op. Bij ijzer, koper, papier en aluminium is dat bijvoorbeeld het geval.

Zodra een gemeente eenmaal aangehaakt is bij een afvalverwerker die alles scheidt, is die gemeente aan zijn lot overgeleverd. Als alle inzamelmogelijkheden bij het grof vuil gezet zijn, dan zit de gemeente eenmaal in een “vendor lock-in”. Je kunt niet meer weg. Tariefverhoging? jammer dan, je moet betalen. Dat is op de langere termijn dus niet zo slim!

Beter is het dus, om vooraf wel de grootste afvalstromen te scheiden. Door PMD (plastic, Metalen verpakkingen en Drankverpakkingen) apart in te zamelen, kan de stroom grijs afval enorm worden ingeperkt. Dat moet dan een kostenvoordeel met zoch meebrengen, want grijs afval is de duurste vorm van afval.

Info hoe de gemeente Albrandswaard het doet:

http://www.afvalscheiden-albrandswaard.nl/alles-over-afval/pmd/ 

VANG regio Leiden

 

Waarom zou het goedkoper zijn als je aan een afvalverwerking ongesorteerd afval aanbiedt dan wanneer de dat afval zelf al hoogwaardiger naakt door vooraf te scheiden. dat gaat tegen alle logica in. sterker nog, ik heb het aan een paar specialisten uit het vakgebied gevraagd en die bevestigen dat het inderdaad niet zo is. misschien krijg je als gemeente een tijdje een loktarief maar zodra je geen kant meer op kunt en je alle dure containers in de prullenbak hebt gedaan, ben je de klos. Waarschijnlijk moet je ervaring in het bedrijfsleven hebben om dit door te hebben.

“VANG regio Leiden” verder lezen

VAR en ZZP

De VAR werkte niet helemaal zoals bedoeld. Daar is een nieuwe regeling voor die nog slechter uitpakt.
Hoe moeten we dat nu oplossen?
1. Stel een minimum uurtarief in. Inderdaad, dat klinkt weinig liberaal maar lees verder.
2. Verplicht om bij de factuur per uur een fee op te nemen die vergelijkbaar is met de CAO lasten en laat die storten op een G rekening zoals in sommige branches al gebruikelijk is. Om deze reden is het minimum uurtarief van belang. Anders kunnen opdrachtgevers beknibbelen op het uurtarief.
3. Verplicht dat VOORAF door opdrachtnemer aan opdrachtgever wordt vastgelegd HOEVEEL uur er wordt gewerkt. Hierdoor kan achteraf altijd worden vastgesteld of de opdrachtnemer het correcte uurtarief heeft gehanteerd cq geeft mogen factureren EN of de juiste afdracht premies is gedaan.
4. In incidenteel wordt gecontroleerd of de opdrachtnemer tijdens het werk ook vooraf aangemeld werk verricht. (Zie 3)
5. Er hoeft dus niet VOORAF te worden gecontroleerd. Ook is de vraag of er een gezagsverhouding is niet van belang. Ook worden er premies afgedragen. Zij het dat de opdrachtnemer dat doet net als de BTW en IB.
Voor opdrachtgever blijft het grote voordeel dat de ingehuurde geen vast contract heeft. Dat moet voldoende reden zijn voor de opdrachtgever om de opdrachtnemer in te huren. Er wordt echter wel premie afgedragen.

Kolencentrales en autos

Auto’s verbieden lijkt me niet de oplossing zoals de PvdA die half maart 2016 voorstelde. Wat beter werkt is voorbeeld gedrag van de overheid. Dus laat de interdepartementale koeriers- en pakketdienst voortaan 100% elektrisch rijden. Bestelwagens van de provincie? Elektrisch. Zwaardere voertuigen zoals bussen? In aanbesteding afschrijving opnemen die past bij waterstof-elektrische bussen en 0% uitstoot eisen.

Leg gemeenten de verplichting op om mee te werken aan de vergunning voor waterstof tankstation, zonneparken en windmolend, stop het not in my backyard gedrag en creëer zo een landelijk dekkend netwerk van duurzame energie opwek en opslag. Verlang als rijksoverheid dat waterstof duurzaam geproduceerd wordt en creëer daarmee een extra basis voor duurzame energie. Schrap de voordelen voor kolencentrales want die zijn er nog steeds. Creëer een gelijk speelveld.

CO2 en autos

Het is helemaal geen gek idee om te streven naar zo veel mogelijk huizen met zonnepanelen en warmtepomp. Ook zo veel mogelijk elektrische auto’s helemaal geen gek idee. En dat duurzame energie de banen van de toekomst oplevert, dat kun je al een paar jaar uit mij mond optekenen. Maar anders dan de PvdA geef ik hier, in mijn eigen tijd en op eigen kosten, elke dag invulling aan bij DEOdrive.

De grote vraag is nu dan ook: hoe denkt de PvdA dit voor elkaar te krijgen?

Ik zou het volgende doen:

1. Landelijke regelgeving voor het neerzetten van oplaadpalen voor de deur. (op eigen kosten). Voordeel: geen kosten per maand aan netbeheer omdat de oplaadaadpaal aan een bestaand huis of kantoor is aangesloten.
2. In de inkomsten belasting CO2 bonus malus invoeren op de uitstoot van auto’s. Lijkt op nivelleren en daar houd ik helemaal niet van maar dit is vrijwel de enige knop waar de minister van financiën effectief aan kan draaien zonder gat in de begroting te slaan. De huidige bevoordeling van duurzame auto’s werken namelijk slecht en hebben vaak vooral effect op aanschaf van nieuwe auto’s en op zakelijke leaserijders. Ook niet echt eerlijk.
3. Bonus malus invoeren op CO2 uitstoot gerelateerd aan gasverbruik en verbruik van grijze stroom. Ook hier geldt weer: de vervuiler betaalt en het kan voor de staatskas budget neutraal omdat de bonus wordt betaald door de malus van anderen. Hetzelfde geldt voor Energiebelasting. Die moet voor alle duurzaam opgewekte energie worden afgeschaft!

handicap of kwaliteit

Normaal gesproken als ik ergens het verhaal van duurzame energie innovatie vertel dan probeer ik mensen op een andere manier naar dingen te laten kijken. Maar vandaag, uitgenodigd door de Change Club te gast bij CtheCity en Ctaste waren de rollen omgedraaid.

Waarom?
Mij werd een spiegel voorgehouden. Het gaat niet om wat mensen niet kunnen maar om wat mensen wel kunnen. En een handicap betekent vaak juist dat mensen op andere vlakken scherper zijn, hun andere zintuigen beter gebruiken en daardoor extra kwaliteiten hebben.

En dat zette mij aan het denken. Ik waak ervoor om egocentrisch te zijn maar ik had toch een gevoel van herkenning. Ook vraag ik me af waarom ik net als wel meer mensen mijn gebreken probeer te ontkennen en verbergen. Misschien schuilt er in een gebrek wel een kwaliteit en schuilt er kracht in als je deze erkent.

Gebrek of juist kwaliteit?

Ik groef in mijn geheugen en herinnerde me de laatste keer dat ik autorijexamen deed. Een vriendelijke dame vertrouwde mij toe dat ze geloofde dat ik goed keek maar ze kon het niet zien. Ik had haar uitgelegd dat mijn rechter oog een beetje scheef staat. Dat oog doet niet zo veel en is lui. Mijn linker oog is bijziend en rechts is verziend. Als ik mijn bril vergeten ben dan moet ik mijn linker oog dicht knijpen om veraf mensen te herkennen. Sommige dames voelen zich vereerd omdat ik naar hen lijk te knipogen.

De rijexaminator zei dat ik eigenlijk een invalide rijbewijs had moeten hebben maar ze zag het door de vingers. Ik zie geen diepte en ik denk dat ze gelijk had. Alhoewel het tot op heden niet tot noemenswaardig gevaar in het verkeer heeft geleid. Vind ik zelf althans 😉.

Maar ik vond dat ik geen invalide rijbewijs verdiende ten koste van mensen die slecht ter been zijn. Lijkt me logisch.

Verder gravend in mijn geheugen herinnerde ik me dat ik in mijn jonge jaren geen bal of bos sleutels kon vangen. En dan denken mensen om je heen al gauw dat je niet goed wijs bent. Gek eigenlijk.

Ook een glas melk inschenken leidde, zeker tijdens de groei, steevast tot problemen. Probeer zelf eens een glas in te schenken met één oog gesloten. Hilarisch! Niet als je 12 jaar bent, geloof me. Als ik boven een wit tafellaken een glas rode wijn in moet schenken dan tik ik nog steeds de rand van het glas aan. Dat heurt natuurlijk niet maar nood breekt wet. Bij sport als laatst gekozen, gegarandeerd. Hockey op een gewoon grasveld? Niet bepaald een succes. Je mist de bal.

Een studie rechten waar je heel veel voor moet lezen? Kan ik je niet aanraden met een scheef en lui oog. Letters gaan dansen en draaien voor je hoofd. Schrijven gaat stukken beter dus van dyslexie is geen sprake. Dus geen ontheffing bij tentamens.

Nu het goede nieuws. Als je alles in twee dimensies ziet in plaats van 3D, dan is 3 dimensionaal tekenen op een 2 dimensionaal papier heel gemakkelijk. Dat was heel erg leuk. En zo zie je dat een handicap soms ook een voordeel oplevert.

En misschien zie ik veel dingen anders omdat ik letterlijk anders kijk. Wie weet!

De moraal van het verhaal

De mensen met vrij zware beperkingen aan oren of ogen bij Ctaste en CtheCity zijn heel erg goed in hun werk. En mij hebben ze vandaag doen beseffen dat mijn ongemakken bijna verwaarloosbaar easy zijn. Maar die ongemakken hielpen mij wel een voorstelling te maken wat het moet zijn om met een veel grotere visuele of auditieve beperking te leven en te werken. Dat kwam wel even bij me aan. Ik ben deze mensen heel dankbaar voor het inzicht dat ze me vandaag hebben gegeven en ik bewonder dat ze zoveel uit het leven halen. Die mensen zijn niet zielig. Ze zijn geweldig!

artikel VK over lui oog en 2D gezichtsvermogen: http://www.volkskrant.nl/archief/loensen-zonder-diepte~a464821/

Ervaar je andere zintuigen in het donker: http://cthecity.nl/

Eten in het donker, waarom dat een belangrijke ervaring is en hoe je perfect wordt bediend door blinden: http://www.ctaste.nl/

Zie wat mensen met visuele of auditieve beperkingen voor jouw bedrijf kunnen betekenen: http://www.ctalents.nl/

[box] Everybody is a genius. But if you judge a fish by its ability to climb a tree, it will live its whole life believing that it is stupid. A. Einstein[/box]

Kerstgedachte 2014

Beste mensen,

Het jaar 2014 spoedt ten einde. Dat brengt velen van ons tot bezinning, terugblikken en vooruitkijken. Ook mij. In alle zakelijke, technische en rationele uitingen mag daar best een keer per jaar een persoonlijke noot bij. Hieronder deel ik met u allen mijn terug- en vooruitblik en mijn kerstgedachte. Moge het waar nodig tot inspiratie en of troost zijn.

[box type=”shadow”] Kerstgedachte 2014

Kerstmis is kerstmis niet omdat we dan samen aan een tafel eten. Kerstmis is wat het is omdat we dan samen met geliefden het leven en het licht vieren. Dat is al duizenden jaren zo in alle culturen al wordt het in verschillende culturen op verschillende momenten van het jaar en op uiteenlopende wijze gevierd.[/box]

[box] Het wordt gevierd! Want we staan stil bij leven, liefde en dood. Zonder dood geen leven en zonder leven geen liefde. De zon staat op zijn laagste punt, de bomen zijn ontdaan van hun bladeren en het eten groeit niet meer aan planten. Het is een moment om te herinneren, dat het leven terug zal keren en om gezamenlijk te genieten van wat we samen hebben gerealiseerd, bereikt, bewaard en in de keuken bereid hebben. Dat delen we. Het licht is ons daarbij een herinnering aan de rijzende zon, die de komende maanden weer steeds hoger aan de hemel komt te staan. Tevens biedt het licht ons vaak warmte, zoals een kerstvuur, haard of vuurkorf.[/box]

[box] Zolang ik leef heb ik een dubbel gevoel gehad bij kerstmis. Alles wat ik net beschreef leek het steeds te zijn maar vaak was het dat niet. Juist daar waar mensen elkaar zeer na aan het hart staan, daar kan liefde plaats maken voor wrijving, teleurstelling, verwijt en verwijdering. Je verwijdert gemakkelijker van mensen tot wie je een naaste bent dan van iemand van wie je al ver verwijderd staat. [/box]

[box] Wat is nu die liefde, die er is tussen leven en de dood? Het is alles wat je bent of alles wat je kunt zijn. Het is niet gerelateerd aan geld, macht of bezit. Wel kunnen die zaken middelen zijn om hen te verzorgen en het nodige te geven, die je uit liefde wilt onderhouden, voeden en versterken. Maar ontbreekt die liefde ook, juist als iemand daartoe niet in staat blijkt? Als iemand de ander steeds teleurstelt? Is dat niet het dubbele gevoel, waardoor ik steeds met kerstmis teleurgesteld werd? Die stilte en die leegte, die er was na een copieus kerstmaal? Die stilte die niet door liefde werd ingevuld? De kilheid die er juist tussen mensen leek te zijn? [/box]

[box] Met kerstmis verwachten wij meer dan anders in het jaar iets extra’s. Maar wat heeft dat met liefde te maken, dat je iets extra’s verlangt. Kennelijk heb je er recht op. Maar liefde is niet iets waar je recht op hebt, niet iets wat je geeft om er iets voor terug te verlangen. Liefde is niet iets wat kinderen je geven als jij ze voedt. Als jij ze schoenen geeft. Als jij daar dankbaarheid voor terugverlangt en iemand anders het verwijt en veroordeelt, als hij niet datgene aan zijn of haar kinderen kan geven, waarvan jij vindt, dat het nodig is. [/box]

[box] In liefde zit geen oordeel. Liefde is niet voorwaardelijk. Al die dingen maken dat het geen liefde is wat je voelt, behalve misschien eigenliefde. Liefde is onuitputtelijk. Liefde is begrip. Liefde waardeert, neemt waar, ziet, hoort en voelt, zonder te oordelen. Liefde hoeft niet te begrijpen, accepteert wat er is en wat je bent. Liefde is oneindig en onmeetbaar en eigenlijk kun je het niet uitleggen, verklaren of begrijpen. Liefde zo omschrijven, dat is hoe een chemicus “materie” omschrijft, een natuurkundige “energie”, een theoloog “God” en een astroloog het “heelal”. Het is alles wat er is. Alles wat je nodig hebt en alles wat je kunt geven zonder iets te leveren, zonder garantie, zonder belofte, zonder rekening en zonder iets te bezitten.[/box]

[box] Het jaar begon met onzekerheid. Met een project dat niet bracht wat het had beloofd, waarvan de uitkomst onzekerder dan ooit leek. De vruchten, die met de vorige kerst nog beloofd leken, werden moeilijker te bereiken dan ooit. In plaats van het dichter naderen van de druiven, leek Tantalus bij iedere poging verder van zijn doel te geraken. En wat is dan wijs? Stoppen met proberen? Ophouden met de pogingen, die steeds vruchtelozer lijken? Staken met inspanningen en werken die niet opleveren wat ervan verwacht wordt? Het boetekleed aantrekken en bij de pakken neerzitten? Het hand van je kind vasthouden en zeggen dat je de mond niet voeden kan? Is dat liefde? Erkennen dat er een macht is, die groter lijkt dan jij, die jou belet datgene te bereiken, waarmee je de mensen, die je liefhebt, kunt geven wat zij nodig hebben? Wat erken je dan? Misschien wel een hogere macht. Maar niet een die jou belemmert. Een die van jou verlangt dat je doorgaat, niet opgeeft en alles doet wat je kunt en meer probeert dan je ooit voor mogelijk hield. Een die je nieuwe wegen biedt, als jij bereid bent op reis te gaan. Een reis die leidt langs obstakels, weerstanden en hindernissen, niet een die gericht is op vluchten maar een die bedoeld is om te leren en te groeien. Om te ontdekken en te oogsten.[/box]

[box] En hoe vul jij dat dan in? Wat zie jij als je in de spiegel kijkt? Heb je medelijden met jezelf omdat het leven je niet geeft wat jij vraagt? Wat vraag je dan en waarom doe je dat? Voor jezelf of voor een ander? Zoek je status en wil je macht? Of streef je naar evenwicht, samenhang en verbondenheid? En hoe geef je dat dan vorm? Wat laat je daarvan zien, dat de ander ervaart als schoonheid?[/box]

[box] Terug naar nu. Het einde van het jaar lijkt een einde van een reis die niet volbracht is. Waar na de zaaitijd te weinig groeide om in het najaar de nodige oogst te kunnen bieden. Waar hoop en verwachting plaats maakten voor wanhoop en teleurstelling. Waar blijdschap veranderde in verdriet. Waar liefde eindigde in het tegendeel, waar eigenlijk geen goed woord voor is. Het is anders dan haat, verschillend van afgunst en onderscheidend van afschuw.[/box]

[box] Daar waar liefde faalt lijkt niets te zijn. Daar waar liefde alles en onuitputtelijk is, blijkt een leegte die niet valt in te vullen. Niemand begrijpt het en niemand begrijpt elkaar. Misschien is het einde van liefde wel het einde van begrip, respect voor elkaars verschillen, het einde van de bereidheid om elkaar tot steun te zijn in goede en in slechte dagen.[/box]

[box] Dat wat je samen hebt gemaakt, samen hebt beleefd en samen hebt bereisd, wat is daarvan over als de liefde stopt? Houd je niet meer van alles wat je samen hebt doorleefd? Samen hebt gevoeld? Samen hebt gebouwd? Is het eerlijk tegen jezelf en oprecht naar de ander om net doen alsof je dat vergeten kunt? Alsof je het uit kunt wissen? Ik denk het niet. Ik denk dat je dan vlucht. Wegrent voor je taak, je angst, je opdracht, verantwoordelijkheid en voor de liefde. Je besluit dan weg te lopen voor pijn en wie wegloopt van pijn, die vlucht voor de liefde.[/box]

[box] Wat nu als je het echt niet meer weet. Geen idee hebt wat je moet doen. Geen gedachte van wat je wilt. Zie hier, het zijn gedachten die los staan van je gevoel. Spreek dan dat gevoel in je aan, dat je nodig hebt om op te staan. Voel je benen die de kracht hebben om de eerste stap te zetten. Voel je wens om lief te hebben en of verliefd te zijn. Voel de warmte die je kunt geven en kunt ontvangen, zonder dat een van beiden er voordeel bij heeft. Voel de adem die door je lijf de energie geeft uit de lucht die overal is en alle levende wezens verbindt. Voel je mond, die voedt, spreekt, proeft en zoent. Sluit je ogen om te voelen dat alles er nu is dat er reeds was en dat alles er zal zijn wat je een ander wenst, want dat wens je ook jezelf.[/box]

Komend jaar brengt nieuwe vruchten. Ik wens iedereen, van alle gezindten, culturen en religies, warme kerstdagen toe. En alle goeds voor het komende jaar.

Marcus Rolloos

Mede-oprichter en pro deo voorzitter coöperatie Lokaal Energie Opwekken Oegstgeest U.A. (LEOO)

Mede-oprichter DEOdrive, erkend social enterprise

Download als PDF: Kerstgedachte 2014

Het verspreiden van deze tekst en dit document is toegestaan mits ongewijzigd en onder vermelding van de bron en de auteur.