Ik wil!

Ik wil vluchten, ik wil vechten,
varen en ook vliegen.
Ik wil motorrijden, ik wil reizen,
fietsen en de marathon lopen.
Ik wil dansen, ik wil springen,
vrijen en hopen.
Ik wil presteren, acquireren, stimuleren,
maar ook contempleren, reflecteren, confronteren.
Ik wil geld verdienen, met geld smijten,
verantwoorden, niet verwijten.
Ik wil snel zijn, ik wil rusten,
in actie komen en berusten.
Ik wil fietsen, ik wil zitten,
aankomen en vertrekken.
Ik wil vereren en verblijden,
begeren en bevrijden.
Ik wil een koning zijn en een handarbeider,
een tyran en een bevrijder.
Ik wil de grootste zijn,
maar soms ook heel erg klein.
Ik wil lekker eten,
ik wil enorm diëten.
Ik wil drinken, ik wil feesten,
ik wil roken, ik wil beesten.
Ik wil de beste zijn, maar soms hoeft dat ook niet,
hoog verheven dingen doen, de veroveraar van nieuw gebied.
Ik weet niet wat ik wil maar het is heel veel,
soms de som der delen, soms ook het geheel.
Soms wil ik niets, soms wil ik alles,
wil ik soms teveel, denk je dat dat het geval is?

Marcus Rolloos
Normandi&eml;, 14 Juillet 2011

Met de Nissan Leaf op stap: ALLEEN batterijen

Zondag 13 november. Met de familie besloot ik een dagje met de Nissan Leaf op stap te gaan. Het zou een retourtje Oegstgeest-Houten worden. Met een korte tussenstop in Alphen aan de Rijn, zo bleek later.

Ik haalde de auto volgens afspraak op bij de Haagweg in Leiden, een parkeer-mobiliteitscentrum in Leiden. Een mooie auto de Nissan Leaf. Ik had er enkele maanden eerder al eens mee gereden met Vincent Everts, die zich heeft opgeworpen als nationale Leaf Plan website, waarop hij zijn ervaringen met de Nissan op batterijen, zonder enige backup, deelt. Dat de auto heerlijk rijdt, mooi is en vooral snel, dat wist ik dus al. Maar wat ik niet uit ervaring kon vertellen, is de ervaring van het rijden met een oprakende batterij die alleen aan een elektrisch infuus kan worden opgeladen.

Opvallend genoeg maakte mijn vrouw, die nog een paar tandjes groener is dan ik, zich van tevoren ernstige zorgen over de batterij. Nu kent zij mijn pleidooi voor een brandstofcel op waterstof om de narigheid van een lege batterij te voorkomen, maar ik denk dat de zorgen toch ergens ander vandaan kwamen.

De batterij was helemaal vol en gaf aan dat we ongeveer 120Km konden rijden. Houten vice versa is 140Km. Dat werd dus laden met de stekker bij vrienden. Bij aankomst bleek deze inschatting juist, er restte nog maar 30Km op de teller van de batterij.

Het was een gezellige middag maar zo tegen vijven had de auto net twee uur aan de lader gehangen en er was slechts 30Km op de actieradius bijgeschreven, tien kilometer te weinig dus om Oegstgeest te halen. Mijn gevoel zei dat we het bij zuinig rijden net wel zouden kunnen halen. Toch reden we naar de oplaadpaal van Arla in Houten. Na een paar minuten werd de ring om de stekker aan de paal niet blauw in plaats van groen, ondanks driftig gewapper van mijn kant met een soort van oplaadkaart. Ik had de hoop dat er misschien iets was bijgeladen, maar een rationele stem in mij vertelde mij dat dit waarschijnlijk geenszins het geval was.

Deze manoeuvre kostte op zich al wat kilowattuurtjes en ik mag van geluk spreken dat de verwarming kapot was anders was de batterij nog eerder op geweest. Intussen daalde de thermometer naar 3 graden Celsius en op de achterbank begon het terechte klagen over de kou.

Bij Alphen, je voelde het al aankomen, was de koek bijna op. Nog 7 kilometer op de teller en ik nam de afslag naar Elvolution, een partner van mijn DEO-Drive project (Duurzaam Elektrisch Ombouwen). Volgens de in de LEaf ingebouwde routeplanner zou daar een snellaadpaal zijn. Bij aankomst bleek mijn vermoeden waar te zijn: Er is er wel een, maar die bevindt zich binnen. Ik belde daarop een van de mensen van Elvolution die ik toevallig ken. Gelukkig wist hij me te vertellen, dat de Nissan Dealer in Alphen er een heeft, een snellader. Top, slechts een kleine 3Km zijn wij nog verwijderd van de redding.

Ik zette de verlichting van de auto, de klimaatbeheersing, die toch alleen maar koud bleef en de navigatie uit. Verder reed ik als een driewieler zo langzaam. Dit moest me lukken, zo wist ik. Mijn vrouw was, begrijpelijk, inmiddels een geheel andere mening toegedaan. Mijn telefoon deed de navigatie. Nog 1,5Km te gaan. Achter mij begint een auto driftig te seinen. ik stop en laat het raampje zakken. Een opgewonden man in een grote SUV wijst mij er op een politietoontje op, dat mijn verlichting uit is. Mijn vrouw begint instemmend te knikken met bijbehorende geluidjes van irritatie en herkenning. Ik vertel de beste man dat ik mijn batterij moet sparen. “Lekkere auto!”, riposteert de man en hij rijdt met veel lawaai weg. Mijn vrouw kan niet anders dan de man gelijk geven en mij er nog eens van langs te geven. Dat helpt kennelijk enorm, maar de batterij blijft even leeg.

Ik ga het halen, hield ik me voor, terwijl het vrolijke dashboard mij met verschillende tekens en geluidjes te kennen geeft, dat het zeer binnenkort toch echt gedaan is met de pret. Het wordt kouder en kouder in de auto. Ik word een beetje euforisch: De winst was aan mij, de beker staat opgepoetst op het podium, straks zal het publiek juichen, de kleintjes wellicht iets spontaner dan mijn eega.
Vlak voor de rotonde houdt mijn Nokia het voor gezien.

Een geluk: op de routeplanner van de Leaf, die ik bij nader inzien niet uit had weten te zetten, zag ik rechts na de rotonde het magische woord “Koperweg” staan: het adres van de Nissan Dealer.
Ik parkeerde de LEaf met zijn neus vlak voor de imposante paal, die, zeker gezien de omstandigheden iets weg leek te hebben van een van de zuilen van Hercules, Stonehenge, de Eiffeltoren, de Euromast en altaar, tezamen.

Ik pakte de stekker uit de achterbak. Verkeerde, deze was voor 230Volt en deze paal ramt de electronen met 99 Ampere bij 385Volt naar buiten. Er MOET een tweede stekker aan boord zijn dacht ik. En ja hoor, in een mooi vast gemonteerd rugzakje bevind zich de kabel voor het snellaadfeest. De kinderen dansten en sprongen rond mede om zich op te warmen.
Na ruim 5 minuten was de batterij 40% opgeladen en de lampjes gaven aan dat er weer 40Km in het verschiet lagen.

Terug naar Oegstgeest. Nooit geweten dat deze tekst ook nog deze betekenis zou krijgen.

Komende weken presenteer ik aan schoolkinderen een miniatuur-waterstofauto, die het probleem van lege batterijen oplost. Komend jaar zullen als het mee zit de eerste omgebouwde auto’s met waterstof brandstofcel op de Leidse wegen rondrijden. Wordt vervolgd!

Hoeveel kunnen overheden en bedrijven besparen op software

Uw organisatie gebruikt software voor allerlei verschillende processen.

U  wilt software die aan een of meerdere van de volgende eisen voldoet:

  • Efficiënt
  • Effectief
  • Flexibel in tijd en locatie
  • Aanpasbaar aan uw specifieke wensen en eisen
  • Niet met handen en voeten gebonden zijn aan één leverancier
  • Toegankelijk via het web (SaaS, “In the Cloud”, mobiel bereikbaar
  • Veilig
  • Voordelig
  • Schaalbaar
  • Professioneel

Herkent u uw wensen of eisen in een of meerdere van bovenstaande punten? Neem dan contact op. Marcus Rolloos Coaching Result adviseert objectief als het gaat om het gebruik van de voor uw organisatie beste software oplossing. Vaak is dat “open source” maar dat hoeft niet per se. Wel is het vaak heel goed mogelijk om door slim gebruik te maken van open source koppelingen uw bestaande oplossingen  met elkaar te integreren.

Business Intelligence Dashboard
U kunt daarmee een totaaloverzicht verkrijgen in een Business Intelligence “Dashboard” met alle actuele en vitale bedrijfsinformatie in één overzicht.

Document Generator

Wel eens goed gekeken naar de (verborgen) kosten van uw huisstijl en het maken van de juiste documenten? Welke documenten worden er binnen uw organisatie gemaakt? Daar zijn interessante oplossingen voor die u veel geld kunnen besparen. Doordat uw medewerkers sneller documenten kunnen maken werken zij effectiever en sneller. U verdient zo in dezelfde tijd meer geld. Daarnaast geven wij u inzicht in hoeveel u kunt besparen op kostbare licenties.

Not for profit sector
www.osor.eu
Bovenstaande geldt ook voor de not for profit sector. Echter dan vertaalt zich de besparing in het effectiever inzetten van het budget, waarbij uw medewerkers effectiever kunnen werken, kunnen telewerken (Het Nieuwe Werken of Flexwerken) en kunt u een deel van uw budget vrijmaken voor andere belangrijke doelen.

Neem vrijblijvend contact op, de eerste inventarisatie om in kaart te brengen hoeveel geld u hiermee kunt verdienen en of besparen is geheel kosteloos.

Topsport en personal coaching

Authenticiteit. Het lijkt eenvoudig. En het is van het grootste belang. Op persoonlijk vlak, in je gezin, in je vrije tijd, bij topsport en in je werk. “Dicht bij jezelf blijven.” En tegelijkertijd doelmatig communiceren met anderen zodat authenticiteit niet verwordt tot lompheid.

Floris Evers, tophockeyer over coaching, leiderschap en authenticiteit

In een interview in de Volkskrant van 20 augustus 2011 vertelt Floris Evers een aantal interessante dingen over topsport, authenticiteit en coaching. Hockey en topsport in het algemeen is daarbij meer dan een metafoor. De parallellen zijn overduidelijk.

“We hebben onze tegenstanders in het verleden te groot gemaakt. We gingen aan de gewichten hangen, omdat de Australiërs zulke dikke armen hadden en de Duitsers zo degelijk waren. Die ploegen hebben ook hu  eigen identiteit. Maar wat is de Unique Selling Point van Nederland? Onze aanvallende creativiteit. Nu we weer vanuit onze cultuur hockeyen, ogen de Aussies plotseling log en blijken de Duitsers kwetsbaar. Natuurlijk telt straks alleen de EK-finale.” Het EK Hockey is 20 augustus tot en met 28 augustus 2011 in Mönchengladbach.

Ook via zijn maatschappelijke carrière zoekt Evers de kern van het leiderschap. “Veel metaforen uit de sport gebruik ik in mijn werk en andersom. Ik ben opgegroeid in een hiërarchische sportwereld. waarin je als speler iets opgedragen werd. Ik geloof veel meer in een vorm van leiderschap, waarbij de werknemer meer verantwoordelijkheid krijgt. Dus niet klokken bij het binnenlopen maar iemand beoordelen op het resultaat. Ik heb coaches gehad die het eten van chips en chocola op de kamer ten strengst verboden. Zag je in de supermarkt plotseling drie volle winkelwagentjes zonder eigenaar als de trainer binnenkwam. Het zal bondscoach Van Ass een zorg zijn of je tien hamburgers eet, zolang je maar presteert. En dus doet niemand dat, want we willen allemaal topfit zijn. Het gaat mis zodra coaches alles willen controleren. Met hun tactiek willen ze onzekerheden uitbannen. Maar totale controle is een illusie, dat ideaalbeeld moet je durven loslaten.”

“…Teun  [de Nooijer, red.] verloochent zichzelf niet. Is hij daarom geen goede leider? Je bent zeker geen leider door hem geforceerd te acteren. De ware leider is authentiek.”

Daar valt eigenlijk weinig aan toe te voegen. Evers: “In Nederland is Hockey een A-merk.” Laten we dat ook vooral niet vergeten. Nederland heeft veel vaker met Hockey zilver en zelfs goud behaald dan met voetbal. Met voetbal nog nooit goud. Nederland is een groot land in een kleine sport.

En toch als je ergens heel goed in bent, kan coaching en authenticiteit het verschil maken. Prachtig voorbeeld, Evers over Hockey!

Kijken naar de wedstrijden: Live Video Stream NOS Sport 24

Wedstrijdschema, samenvattingen, goals: Hockey NL

Coaching MasterClass Express

Vrijdag 19 augustus geef ik bij Coach Café Oegstgeest de “Coaching MasterClass Express”. Ik belicht daarin de hoofdpunten van coaching en dan met name de psychologische processen en de groepsdynamiek. Daarbij kunnen deelnemers het Belbin model invullen en kijken wat voor rol hun in een team het beste past.

Het is mijn bedoeling om dit vaker te doen voor een wat groter publiek om meer mensen kennis te laten maken met hun eigen specifieke kenmerken, groepsdynamiek, (on)bewuste psychologische processen en persoonlijke effectiviteit.

Heel leuk voor mensen om meer bewustzijn te krijgen en om met de theorie aan de slag te gaan in de praktijk!

Vrijdag 19 augustus om 17:00

Bel voor aanmelding met 0653161877, dan geef ik het adres door. Toegang is gratis!

Electrisch rijden, Waterstof, Vincent Everts en Maxime Verhagen

Wat hebben die met elkaar te maken? Electrisch rijden en Vincent Everts, dat weten steeds meer mensen: hij maakt zich tegenwoordig ook verdienstelijk door zijn ervaringen met electrisch rijden met de wereld te delen via Twitter en zijn nieuwe website LeafPlan.

Ik heb onlangs na een bespreking -overigens over een geheel ander onderwerp- even naast Vincent plaats mogen nemen achter het stuur van zijn -tot de nok toe met electronica gevulde- witte Nissan. Wat een beleving. De trekkracht is fenomenaal terwijl de wielen geen enkele moeite hadden om het vermogen op het asfalt over te brengen. Je vraagt je meteen af wanneer Porsche met een electrische variant komt. Of Saab. Geen gek idee overigens, want daarmee zou Victor Muller meteen veel kunnen besparen op de inkoop van -de overigens geweldige- BMW-motoren. Ik zou Fisker of Tesla overnemen als ik Victor was, maar ik ben Voctor niet.

Volgens Vincent heeft Victor iets anders aan zijn hoofd, waar ik me, ik geef het toe, van alles kan voorstellen. Ik vroeg Vincent wat hij vond van Rebbl, een bedrijf in Groningen dat bestaande auto’s ombouwt naar electrisch. Gelooft hij niet in, deze Nissan Leaf kost slechts €35.000,-. Voor dat geld zou ik een mooiere auto kopen, maar daar is het Everts niet om te doen. En ombouwen is minstens zo duur, maar dan kan je wel in een classic beetle rijden. En daar is wel markt voor lijkt me.

Vincent en Marcus in een auto, twee mensen van het eigenwijzere soort. Levert mooie gesprekken op. Ik hield hem voor dat ik niet geloof in batterijen in auto’s. Waarom? Hieronder mijn argumenten.

Nadelen van betterijen in auto’s:

  • Batterijen zijn duur
  • Ze zijn zwaar
  • Chemisch afval
  • Opladen duurt ALTIJD langer dan (waterstof) tanken
  • Voor waterstof is een bestaande, dure, reeds bestaand maar ook miljarden verdiendende infrastructuur
  • Voor batterijen heb je een nieuwe, miljardenkostende infrastructuur nodig
  • Batterijen slijten: van de gemiddelde latop is de batterij na 5 jaar volledig versleten en moet worden vervangen (chemisch afval)

Klik op onderstaand plaatje voor een korte interactieve flash movie om te zien hoe zo’n zo’n infrastructuur werkt:

Vincent, minstens zo eigenwijs als ik, maar voorzien van iets meer marmer in zijn sokkel dan ik, was niet onder de indruk. Ik riposteerde nog dat het hebben van een bestaande infrastructuur van bestaande benzinestations, waar je nu al het veel gevaarlijkere LPG kan tanken, van belang zou zijn. Hij gaf geen milimeter prijs. Zoals wel meer mensen dacht Vincent in eerste instantie dat ik geloofde dat auto’s met verbrandingsmotoren op waterstof zouden gaan rijden. Dat kan wel, maar er kleven wat nadelen aan.

Ik geloof dat we in de nabije toekomst auto’s krijgen met een brandstofcel, die waterstof omzet in energie.

Een goed voorbeeld is een auto die dat al doet:

Lees verder op: Horizon Fuel Cell

Nu oordeelde Everts dat het gebruik van waterstof inefficient is. Dat mag zo zijn, maar de ervaring leert dat techniek er nu eenmaal voor zorgt dat de efficiency stijgt naarmate de jaren vorderen. Dat is zo in de ICT (wet van Moore) maar ook een bekend verschijnsel in de automotive industry.

En ik kreeg op 23 mei bijval uit onverwachte hoek: Maxime Verhagen kwam in onderstaande video met een pleidooi voor een electriciteitsnet waarmee mogelijk wordt wat in bovenstaande flash film wordt verbeeld.
Link naar interview met Verhagen:
Verhagen over nieuwe electriciteitsnet

Ik denk dat het met auto’s op batterijen zo’n beetje gaat als met zwart-wit Tv’s: De techniek voor kleuren-TV’s was er al, maar het was commercieel interessanter om eerste zwart-wit uit te brengen. En dat is natuurlijk lang door gegaan met breedbeeld, stereo, (quadrofonie was er al lang), dolby 5.1, plasma, LCD, LED en 3D. Ik herinner me ook nog de Kermit van KPN, kent u die nog? Maar ik dwaal weer eens af.

Dus straks staat heel Amsterdam vol met Amsterdammertjes 2.0 waarmee je de batterijen van je auto kan opladen terwijl je via een app op je Android Phone staat te kijken wanneer die file op de Overtoom en de Van Baerle nu eens oplost. Nooit natuurlijk, want straks kan iedereen met een electrische bak gratis langs de grachtjes parkeren. Dan toch maar weer shoppen zij Oger of een biologisch biefstukje bij de AH onder het museumplein halen. In Rotterdam doen ze aan die onzin niet mee, daar zouden Amsterdammertjes het straatbeeld tezeer vervuilen. Vovendien zijn de lijnen tussen de Coolsingel en de Europoort met alle gas- en olietanks van Shell zó kort, dat je binnen no-time waterstof kunt tanken bij de Shell op het Hofplein en bij het Shellstation aan de Maasboulevard.

Tot slot
De inefficiëntie van waterstof wordt goeddeels gecompenseerd doordat je de electrische energie erin kunt opslaan. Dat betekent dus, geheel in lijn met het betoog van Verhagen, dat je overschotten door windenergie (bij voorbeeld ’s nachts) en overschotten aan energie van zonnepanelen kunt opslaan. Deze energie kan heel gemakkelijk worden vervoerd door tankwagens, of als electrische stroom door hoogspanningsleidingen nadat het waterstof weer in energie is omgezet.

De toekomst zal het leren (blauw tegeltje…)

10Km of Leiden Marathon May 15th 2011

For me it was the first time I ever participated in part of a Marathon. Last year I ran the “Singelloop” (walk of the canals) in Leiden which is 6.6 Km (4.102 Miles). This year I decided to run the 10 Km (6.215 miles), part of the Leiden Marathon. My time was 1 hour, 12 minutes 40 seconds, which is 8.26 Km per hour (5.134 Miles/hour). Not too bad for someone with a weight of 106 Kg (234 pounds) and a height of 1.87 meters (6.14 feet). Fast calculators amongst you easily calculated a Body-Mass Index of about 30.

Here’s my track. Please note that the time and track on Sports-Tracker was a little longer as I started Sports Tracker on my Nokia N97 a little before the official start.
http://www.sports-tracker.com/#/workout/rolloos/3htho4c4l2dca4mq

From the beginning I kept my own pace, which is something I would advise anyone participating, especially when you are not a very experienced runner like me. I tend to run to keep my physical condition up to date. I do that once or twice a week, but sometimes I skip a week or so. I run about 3 to 5 Km and I once ran 10 Km. But 10 km was hard and I needed to pause several times.

So this was an experiment for me. It worked out very well. There were some diffucult moments but people were cheering alongside the track. Also my wife and kids were cheering at the end and my kids, aged 5 and 7, ran with me the last 100 meters. Marcus running last 100 meters with kids

Also, I ran at the pace of the threads of my Nokia N97, which I use for keeping track of my excercises (mostly running) and for listening to music while I run. Only at the end I wanted to listen to music because the threads of my earplug headphones gave me an excellent pace. Obviously, it was me who caused the pace in the first place, so it worked fine. At the end of the 10 Km I played “I gotta feeling” perfomed by the Black Eyed Peas. It reminds me of the Mini MBA at Nyenrode during the FD Career Challenge of which I was one of the 50 finalists. It was a great experience and the spirit helped me walk the last two Kms.

Also, I gave writing about this experience some thought. It motivated me as well. This doesn’t work for everyone, it depends on your inner motivators. Anyway, nowadays it’s very easy to reach out and tell the world whatever you have to say. Great news for everybody who’s not on the cover of NewsWeek or a starring guest in 60 minutes. Go out and do it!